HBD to PoPiE~
posted on 04 Nov 2009 14:48 by hanhaneul in BB.
.
.
เที่ยงคืน ดื่มด่ำกะวันเกิดอิโป้ได้ไม่ทันไรก้อผล๋อยหลับไป
สะดุ้งตื่นด้วยความตื่นตระหนกตกใจปานโดนมดกัด???
ก้อดันตื่นขึ้นมาก้อปวดหูจี๊ดดดดดดดดดดดดด
จี๊ดดดดดดดดดดดดด
จี๊ดดดดดดดดด
และ
จี๊ดดดดด
ให้ตาย อารายมานเข้าไปเดินในหูชั้นนะ ตื่นตกใจมากกกโคตร
(แหม โป้จาเข้ามาบอกรักใกล้ ๆ ก้อไม่จำเป็นต้องย่อตัวเข้ามากระซิปรักในหูก้อได้ ???)
ไปหาหมอ หมอบอกไม่มีไร ให้ยามาหยอด สียาเหลืองอ๋อยมาก
กลัวหยอดไปแล้วเค้าจาหาว่าขี้หูเยอะ 555+
เปนการปวดหูที่ปวดเหมือนเวลาเครื่องบินกะลังจาลง ปวดด้วยความกดอากาศ
แต่นี่
อยู่บนพื้นดิน นอนบนที่นอน กะลังเย็นสบาย
ให้ตาย
ตีห้าครึ่ง
รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า
วิ่งออกไปเรียกพี่แท็กซี่ ไปโรงบาล(ศิริราช)
(ก่อนไปก้อมิลืมให้ข้าวน้องหมาน้องแมวและเติมน้ำตุนไว้ให้ เนื่องจากรองน้ำฝนไม่ได้แล้ว)
(เป็นการเลี้ยงหมาที่ กูรักมึง แต่ ไม่ค่อยมีเวลาให้ เพราะไม่ค่อยอยู่บ้าน)
(และนี่คือหน้าหนาว)
(แมงมุมจาชักไยมากเป็นพิเศษ)
(และให้ตาย เวลากลับบ้านมาที เจอใยแมงมุมดักตั้งแต่ไขกุญแจเข้ารั้วบ้านกันเลยทีเดียว)
(เดินไปทางซ้ายมีอ่างน้ำนอกบ้าน จาเดินไปตักน้ำให้หมาแมว ก้อต้องเผชิญกะไยแมงมุมที่หนาเอาการอีกจุด)
(และเดินจาเข้าบ้านต้องผ่านประตูเหล็กอีกบาน ก้อเจอมันดักไว้อีกจุด)
(ให้ตายยย นี่ถ้าเป็นแมงมุมยักษ์ในแฮรี่ฯ อิชั้นจาทำไง??? 55+)
(ดีนะที่ ไม่มีในบ้าน ค่อยยังชั่ว)
กลับมาที่วิ่งไปเรียกพี่แท็กออกจากบ้านตั้งแต่ห้าครึ่ง ด้วยอาการปวดหูแรงถี่ค่อนข้างสูง
โอยยยยย ถ้ามีเชี่ยไรเข้าไปจิงคงเข้าไปลึกแน่ ๆ เจ็บสุดชีวิต
กัวหูดับมากกกก
พี่แท็กแกก้อดูคิดว่าเราไปเยี่ยมญาติหรือไร เข้าศิริราช ไม่พากูเข้าตึกฉุกเฉิน ขนาดบอกแล้วนะเนี่ย
เลยบอกให้จอดหลังจากเลยตึกอุบัติเหตุไปนิดโหน่ย งมทิศทาง หาที่จารักษาตัวเองยังไม่ได้ ใจแป้วไปอีก 1 ขีดชีวิต
เดินเข้าไปถามตึกอุบัติเหตุกะว่า เมิงแอดมินกุที กุกัวหูหนวก
แต่ก้อชี้ไปตึกฉุกเฉินให้
และไปถึง
คิดว่าแม่งจามีหมอฉุกเฉินให้
ให้ตาย
ต้องต่อคิวถ่ายเอกสารทำสำเนาบัตรประชาชน ต่อคิวคัดผู้ป่วย แล้วไปทำบัตร
ให้ตาย
คนกะลังจาตาย ใจจาสลาย กลัวหูจาดับ เมิงให้กูทำบัตรก่อนหรือวะ
แสดดดด
นี่ถ้ามีตัวไรมันเข้าไปจิง ๆ แม่งมันไม่กัดกินหูกูไปแล้วหรือไร แสดด
เจ็บไม่เท่าไหร่และ
แต่ตอนนี้คือ
ร้อนรน
ใจจาระเบิด
กัวหูเป็นอาราย
เครียดจนจาเป็นลม
น้ำตาไหลพราก
ตั้งแต่เจ้าหน้าที่บอกให้ไปทำบัตรก่อน
โฮกกก
ชีวิตอันโดดเดี่ยวของฮันยางตอนหกโมงเช้า
อ้างว้างเรื้อเกิน
(อิโป้เมิงออกมาจากหูได้แล้ววว)
พอเค้าารับเรื่องทำบัตรแล้วก้อให้เราไปรอชั้น 5 แผนก หู คอ จมูก
ปามานเจ็ดครึ่งได้
ก้อคิดว่าจาได้เจอหมอแระ
ไม่ใช่ดังคิดโว้ย
ต่อคิวอีกแระ
นอกจากจะต้องเดินขึ้นชั้น 5 แล้ว ต้องมาต่อคิวอีกที
วัดความดัน ทำคิว
มีประกาศอีกว่า คนที่มาวันนี้อาจได้คิวปามานสิบเอ็ดโมง ใจแป้วไปอีกสามขีดชีวิต
แต่ก้อมีความหวังวะ กุอุตส่าไปเช้านะเว่ย
นอนหลับน้ำลายยืดไปหลายดอกแล้ว ก้อยังไม่มีชื่อเรียกเข้าห้อง
ให้ตาย
หิวก้อหิว
แต่ไม่อยากไปไหน
เพราะง่วงกว่าสิ่งอื่นใด
ก้อเลยก้มหน้าก้มตานอนต่อไป
และ
ในที่สุด เก้าครึ่งก้อโดนเรียกตัวเข้าไปนั่งรอหน้าห้อง อีกที
เพราะหมอยังไม่มา
ให้ตาย
หมอมาสิบครึ่ง
โฮกกกกก
แต่ตอนนี้ตื่นแล้ว
เพราะบรรยากาศข้างในศิวิไล กว่ากันเยอะ
เหมือนเพิ่งตกแต่งใหม่
และที่สำคัญ
หมอ
ตี๋ ๆ ใส่แว่น
เดินไปมาหลายคนเลยทีเดียว
ไม่ตีก้อมี หุ่นกำยำก้อมี
ญาติคนไข้ออีก
โฮกก
ถึงกะคิดว่า
ไมกูไม่เรียนแพทย์ พยาบาลไรแบบนี้วะนั่น
555+
เพราะหมอศิริราชหน้าตาดี
ยังคงเป็นเยี่ยงนี้มาเรื่อย ตั้งแต่เมื่อเกือบ 8 ปีที่แล้ว
ฝังใจไม่หาย
ตอนนั้นนอนผง้าบ ๆ เป็นไส้ติ่ง แต่ยังมีแรงมองเห็นหมู่มวลหมอตี๋แว่น
ที่เดินไปมาเป็นก๊กเป็นเหล่า ทำให้จิตใจของสาวน้อยเจ็บติ่ง
หายปวดเป็นปลิดทิ้ง
555+
ตัดมาที่หมอ
พอได้ตรวจก้อจบ
ด้วยความรวดเร็ว
และไม่พูดไม่จาไรเลยนอกจาก
เอายาไปหยอด
โฮกกก
คาดว่าจาเป็นหวัด และไปกระทบกะความดงความดัน กะน้ำในหู
และถามหมอว่า
ไม่มีไรเข้าไปอยู่ในนั้นช่ายม๊ายยย
หมอบอกไม่มี
แค่นี้ จิตใจที่ฟุ้งซ่านก้อกลับมารื่นเริงอีกครั้ง
555+
อิโป้มานออกมาแล้วหรือไงนะ
ไมเค้าไม่ได้ยินเสี่ยงตัวเองตอนออกเรยล่ะ
555+
ก้อแวะซื้อซาลาเปา กะ ขนมจีบ ไปฝากพี่ที่ออฟฟิส
และเดินทางไปทำงาน
ถึงที่ทำงาน เที่ยงครึ่งได้
แต่เดินทางเพียงครึ่งชั่วโมง
เพราะฉะนั้น
หกชั่วโมงที่เสียไป กะศิริราช
บล๊ะเจ้า
นี่ขนาดไปเช้าอยู่นะเนี่ยยยยย
ดีที่มี แวมไพร ไนท เล่ม 10 อ่าน
แม้ช่วยได้เพียงเสี้ยวขอการรอคอยก้อเถอะ 555+
วันเกิดเทมโป้
ก้อมีเพียงชะนี้
ไม่เกี่ยวกะมันเลย
แต่เกิดในวันเกิดมัน
หาเรื่องมันซะ
555+
แต่ไงก้อรักนะเว่ย
และก้อแฮปปี้เบิธเดย์ ทู ยูวนะ สามี ฮิ้ว ๆๆ รักเสมอ
รักไม่มีเหตุผล
คุคุ
ปล
ตอนนี้แอบชอบ ผช คนนึง
บริษัทอยู่ตรงข้ามออฟเราเอง
เปนตึกวิดวะ
พี่ที่ออฟชอบบบอกว่ามันเปนตุ๊ด
เพราะมานผอมบางมาก
ตอนเที่ยงชอบเดินกางร่ม
555+
แต่ชอบจังเล้ยยยยยยยยยยยย วิฮิ้ววววว
พิเศษ
ทีโอพี ณ งานวันเกิด ถ่ายโดย จีจี้
เป็นอารายที่ดูดีนะสามี
เสื้อผ้าคลุมโทน ต้อนรับหน้าหนาววว โว้วววว
แต่เจ๊หัวแดงหน้ากลัวแฮะ ๕๕๕
และสุดท้าย สงสารเบ่เบ๋ ตัวน้อยนิด เขย่งดึ๋ง ๆ อยู่ข้างหลัง
.
.
.
ขอบคุณรูปจากบ้านบีบีในเอกทีนกะบ้านไร่ข้าวโพด
เด๋วใครบางคนจามาบ่นแง๊ว ๆ ว่าเอารูปไปไม่เครดิต
เซงจิตค่ะ